Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Zaczarowana dorożka - interpretacja

Geneza utworuWiersz, zadedykowany żonie Gałczyńskiego Natalii został wydany w 1948 roku. Utwór powstał pod wrażeniem
Opis podmiotu i przedmiotu lirycznegoPodmiot liryczny wypowiada się w sposób bezpośredni (pierwszoosobowy), relacjonując swój spacer, a potem przejażdżkę dorożką po nocnym Krakowie. Początkowo opisuje swoje nieudane próby „zaczarowania” dorożkarza. Później powrót ze spotkania z przyjaciółmi, zachwyt nad
Sytuacja lirycznaWiersz opisuje nocną eskapadę trójki mężczyzn po Krakowie. Podmiot liryczny czyni bohaterem swojej opowieści tytułową dorożkę, woźnicę i konia. Noc, światło latarni, senność i zasłyszane
Analiza wiersza„Natalii - która jest latarnią zaczarowanej dorożki” – taką dedykacją rozpoczyna się dzieło Gałczyńskiego. W wierszu można wydzielić sześć odrębnych części. Każdą z nich poeta oznaczył żartobliwym terminem muzycznym, oddającym tempo opisywanego spaceru. I tak pierwsza strofa rozpoczyna się w rytmie allegro (szybkie tempo), kolejne zostają oznakowane jako: allegro sostenuto (tempo poważne), allegretto (żwawo), allegro ma non
InterpretacjaAutor „Zaczarowanej dorożki” stara się w poetycki sposób oddać atmosferę nocnego życia miasta, którego symbolem jest tytułowa dorożka. Uśpione miasto ma w sobie magię, ujawniającą się wyglądzie opustoszałych ulic, oświetlonych szyldach sklepików